De opkomende fancultuur is een ontwikkeling die al maar verder gaat. We zitten met het hele gezin voor de televisie voor Idols, om vervolgens de dag erna het allemaal nog even door te spreken op school en op het werk. We willen het meemaken, meebeleven, en het later met zijn allen evalueren. Ook de politiek gaat hier in mee. Met de komst van Pim Fortuyn kwam ook een doorbraak in het proces van mediatisering en personalisering van de Nederlandse politieke cultuur. (Dick, P.2007) “In zijn eentje maakte hij duidelijk dat er een nieuw soort celebrity-politicus bezig was te ontstaan die, gebruikmakend van de door de media geleverde publieke zichtbaarheid, buiten de gevestigde partijpolitieke orde om een factor van bekentenis kon worden.” We kennen hem allemaal als “Pim”. Terwijl het in Nederland niet erg gebruikelijk is een politicus bij de voornaam te noemen. Pim maakte een mooie combinatie van privéleven en openbaarleven. We wisten allemaal dat hij twee spaniëls had herkenden hem meteen aan zijn groet “At your service!”. Je kunt je bijna niet voorstellen dat twintig jaar geleden de minister president het programma RTL Boulevard zou presenteren. Maar nu kan het allemaal! Femke zit bij de Lama’s, terwijl Verdonk met haar eigen tourbus door het land reist, en we hebben Wouter Bos op Hyves. Hun kracht is dat zij mediaspektakel verbinden met een ideologisch-politieke inhoud. Het zijn idolen met ideeën (pels en Van Zoonen, 2002). Toch moet het niet te gek worden. In Argentinië bleek een politiek reality-programma, een Idols met politica die weggestemd konden worden door kijker en jury, geen succes. De reden van de mislukking bleef onduidelijk. Waarschijnlijk is politiek daar toch te serieus voor. We hebben het hier wel over de bestuurders van het land, niet over een zangertje.

Volgens het NRC Handelsblad van 3 november 2006 liet slechts 2% van Nederlanders in de 21-minuten enquête weten, dat zij in hun stemkeuze primair afgaan op de persoon van de lijsttrekker. Toch speelt de persoon achter de politicus zeker een belangrijke rol. We willen ons kunnen verplaatsen in een politicus, ons er mee identificeren. En daarin speelt mee dat de politicus goed verzorgt eruit ziet. Haren gekamd en een mooi pak, met of zonder stropdas. Dit versterkt het politiek burgerschap. Ze moeten zich laten zien als een medeburger, die kampt met dezelfde problemen als wij en deze problemen wil oplossen.

Aantal woorden: 469

Het is bijna niet voor te stellen dat hier het gewone volk, ook wel het “klootjesvolk”, misschien wel meer vertrouwd wordt dan de journalisten die zich profileren in de traditionele media. Dit betogen ook Blanken en Deuze (2007). De “cgewone man” die het niet begreep, die nauwelijks een krant las, die niet mee kon praten en eigenlijk ook niet mee mócht praten, komt nu naar voren als de betrouwbare gewone man, waarin wij allemaal schuilen en die wij begrijpen. Zo vallen we ook voor de charmes van Obama, en zijn standpunten? Ja wat die zijn… Wat doet het er ook toe? Hij is de man waarin wij ons kunnen vinden, en die wij vertrouwen, dat is misschien nog wel belangrijker dan of zijn standpunten wel passen bij de jouwe. Het gaat om het gevoel.

Dit gevoel moet al maar weer sterker en krachtiger zijn, om ons- jonge mediagebruikers – te triggeren. We moeten constant overspoeld worden door nóg meer emotie, om geprikkeld te worden. Zo zegt ook Heijne (2007): “Het publiek, dat inmiddels aan sensatie verslaafd is, verlangt naar een hogere, in elk geval nieuwe dosis opwinding.” En deze dosis opwinding vinden we vooral in beeld. Want beeld zegt immers meer dan tekst. Op internet worden we dan ook overspoeld met beelden die ons op de hoogte brengen van het laatste nieuws.

Volgens Amsterdamse onderzoekster Irene Costera Meijer, hoofddocent Mediastudies aan de Universiteit van Amsterdam, verlangen jongeren naar authenticiteit. Ze willen het nieuws van de straat, ruw en onversneden, alsof ze het zelf meemaken. Als jonge lezer willen we zelf het nieuws “meemaken”. Wanneer we op Nu.nl hebben gelezen over een interessant nieuwsitem, willen we ook nog wel even kijken op youtube.nl of er niet toevallig ook een filmpje van op internet staat. We willen meer informatie aan de hand van beeld, om zelf een voorstelling te kunnen maken van de gebeurtenis. De oude media zijn niet snel en beeldend genoeg, voor de jongere generatie. We willen het nieuws ervaren en niet op verplichte tijden de informatie tot ons laten komen, maar zelf opzoek gaan. We willen alleen horen wat we interessant vinden, en niet eerst de hele krant door moeten bladeren om uiteindelijk op de juiste pagina terecht te komen. De jeugd is de traditionele media voorbij.

Aantal woorden: 469

Bronnen:

Kinderlokkers hebben op internet een nieuwe manier gevonden om beelden van kinderen te maken en hun slachtoffers onder druk te zetten. Zo meldt nu.nl op 23 juni 2008.

Kinderlokkers kunnen door het verzenden van een zogenaamd Trojan Horse de webcam van een kind aanzetten, zonder dat zij hier van weten. De Trojan Horse wordt verzonden als screensaver of plaatje over MSN naar het kind, waardoor het programma zich op diens computer installeert.

Wanneer een meisje dan niets vermoedend uit de douche komt (slechts met tulband op het hoofd) kan de webcam aangezet worden. Hier zijn al een aantal zaken bij de politie over bekend.

Al eerder waren pedofielen op internet actief. Vaak in chatrooms van websites met veel kinderen. Kinderen spraken dan zogenaamd met een jongen van dertien waarachter een oude man van 60 schuilging. Ook dit is een vervelende situatie. Wanneer het dan klikt tussen het meisje en de zogenaamde jongen van dertien, zou het nog wel eens tot een afspraakje kunnen komen. Hierbij ligt de verantwoording wel geheel bij het kind en ook de ouders. Het is immers niet verantwoord om zomaar met een wild vreemde af te spreken zonder te weten wie er werkelijk achter schuil gaat. Een profielfoto kan overal gejat worden dus ook dat zegt niks over de persoon er achter. Gelukkig is elke Nederlander tegenwoordig bekend met de gevaren van chatten en vooral met de gevaren van een eventuele blind-date daarna.

Maar nu hebben kinderen geen benul. Het kabeltje van de webcam zit standaard in de computer en staat niet aan. Wie verwacht er dan ook dat zo’n vieze gluiperd gewoon met je mee kijkt? De vraag is nu, hoe komt die engerd terecht in de MSN-lijst van dat kind? Hier ligt toch weer de verantwoording bij het kind. Voeg nooit iemand toe die je niet kent. En als je het niet zeker weet, en er na vijf minuten achter komt dat je hem of haar niet kent, verwijder hem dan meteen!

In de tweede aflevering van het nieuwe televisieprogramma Katja & Sophie gaan Katja en Sophie opzoek naar het geheim achter The Secret. The Secret is een boek en een film gebaseerd op The law of attraction, de wet van de aantrekkingskracht. Deze wet zegt, dat als je iets echt WIL dat je het kan krijgen. Maakt niet uit wat het is. Een peper dure auto, gewoon gelukkig zijn, een leukere vriendin, de man van je zus, alles kan zolang je maar écht wil. En als het dan niet lukt, tja, dan wil je het diep van binnen eigenlijk toch niet. Of je twijfelt misschien te veel?

Terug naar Katja & Sophie. Zij gaan even op visite bij Patty Harpenau: Secret coach, trainer en goeroe. Hier “leren” zij het geheim achter The Secret en hoe ze The Secret in praktijk moeten brengen. Dat begint bij een oefening waarbij Katja en Sophie moeten focussen op hun verlangen en alle obstakels (in dit geval Katja bij Sophie en Sophie bij Katja) te negeren. Wanneer beide dames alle oefeningen hebben doorstaan brengt Katja haar verleden op tafel waarin zij heel graag zangeres had willen worden. Ze oefende en oefende maar had een gebrek aan talent. En wat doet The Secret met gebrek aan talent?

Volgens Patty Harpenau daagt The Secret uit om te kijken of je verlangen echt is wat in je hart leeft en niet in je ego.  Je moet het willen voelen denken verlangen, je moet alles inzetten en dan moet je het leven. The secret is niet iets wat je doet, maar het is part of your system. Jij bent het.

Nou, lekker vaag als je het mij vraagt. Als je iets wil maar het gebeurt niet dan wil je het dus niet. Of op z’n minst niet graag genoeg. Kortom: Katja had een echte idol kunnen zijn; ze wou het alleen niet graag genoeg. Dus wanneer straks iemand komt met borstkanker en besluit haar leven te wijden aan The Secret en wil en wil en wil dat ze weer gezond is en het lukt niet, dan wil ze het toch niet graag genoeg? Levens gevaarlijk dit. Ik ben bang dat je sommige dingen gewoon niet kan. Ik kan niet vliegen. Ik kan niet autorijden. Ik kan niet langer dan 30 seconden onder water blijven. Ik kan niet zonder te zwabberen op hakken lopen. En ik wil het wel hoor, echt waar.

Filmpje: http://player.omroep.nl/?aflID=6828790&md5=8666b4fb39f08610d7dc5bf5b14a8001